Tora, tora, tora. Jak Eskimosi z Nowego Jorku zastawili pułapkę strategiczną, wywrócili Japonię i przejęli nad nią władzę. Japonia 1941 – Chiny 2018

Serdecznie zapraszam na spotkanie zorganizowane przez Centrum Edukacyjne Powiśle.

Warszawa, wtorek 13 listopada, godz. 19.30; ul. Wspólna 51.

W Tokio 2 lipca 1941 r. odbyła się konferencja cesarska, spotkanie ścisłej elity władzy japońskiej, na którym ustalono cele i zasady realizacji polityki narodowej cesarstwa. Była to, licząc od 1895 r., szósta z kolei konferencja tego rodzaju.

Minister spraw zagranicznych Matusoka wysyła po spotkaniu depeszę do ambasadora w Berlinie i ambasador a Japonii w Waszyngtonie.

Poniższą depeszę szyfrową zaczerpnąłem z „Hearings Before the Joint Committee on the Investgation of the Peral Harbour Attacks”, Waszyngton 1946, t.12, strona 1-253, gdzie m.in. przytoczona jest przechwycona przez wywiad amerykański korespondencja dyplomatyczna rządu japońskiego od 1 lipca do 8 grudnia 1941 roku. Elity japońskie mogły sobie planować i zakładać pewne rzeczy, a i tak nie pojmowały, że dawno weszły do zastawionej na ich kraj przez cwanych nowojorskich gudłajów pułapki strategicznej, z której nie można było już wyjść i nie było już odwroty z drogi prowadzącej do zagłady… Rządzącym w Tokio wydawało się, że osiadają inicjatywę strategiczną, kiedy w istocie od początku tę inicjatywę posiadali bandyci z Wall Street…

Oto jej treść, proszę czytać ją, mając przed oczyma współczesne Chiny i prezydenta Xi:

„Na konferencji odbytej 2 lipca w obecności cesarza ustalone zostały „zasadnicze elementy polityki cesarstwa w obliczu zmienionej sytuacji”. Składają się one z dwóch części: część pierwsza- „polityka” i część druga – „momenty zasadnicze”. Ponieważ chodzi tu o tajemnicę obrony państwa, przeto informacja niniejsza przeznaczona jest wyłącznie dla pana osobiście.

Treść niniejszego wraz z powyższym zastrzeżeniem proszę zakomunikować attaché wojskowemu i morskiemu.

Polityka:

1.Niezależnie od wszelkich zmian w sytuacji międzynarodowej cesarstwo japońskie winno prowadzić swoją politykę stworzenia sfery wspólnej pomyślności Wielkiej Azji Wschodniej.

2.Rząd cesarski winien kontynuować swoje próby rozstrzygnięcia incydentu chińskiego. Winien on również przedsięwziąć środki dla dalszego posuwania się na południe w celu stworzenia solidnej bazy dla egzystencji i samoobrony Japonii.

Momenty zasadnicze:

Ażeby doprowadzić reżim Czang Kai-szeka do uległości, należy wzmóc nacisk z różnych punktów na południu przy jednoczesnym zastosowaniu środków propagandowych i działań wojennych. Rokowania dyplomatyczne należy kontynuować. Należy także forsować rozmaite plany z uwzględnieniem punktów południowych mających żywotne znaczenie. Jednocześnie należy wzmóc przygotowania do posuwania się w kierunku południowym i wprowadzić w życie politykę ustaloną w stosunku do francuskich Indochin i Syjamu. Co się tyczy wojny rosyjsko-niemieckiej, to jakkolwiek winien być zachowany duch osi trzech mocarstw, należy być w pełni gotowym do rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z naszym własnym interesem (czyli nie ruszamy na Sowiety, ale uderzamy na USA i Anglię– przypis mój). Jednocześnie rokowania dyplomatyczne należy prowadzić bardzo ostrożnie. Należy przedsięwziąć wszelkie możliwe środki, by zapobiec przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do wojny. Japonia winna działać zgodnie z paktem Trzech i winna rozstrzygnąć, kiedy i jak wprowadzić do akcji swojej siły zbrojne (wolne żarty, o tym już dawno zadecydował Nowy Jork, a nie Tokio. Tokio nieświadomie poruszało się wzdłuż szlaku wyznaczonego mu przez chciwych Eskimosów. To nie cesarska marynarka wojenna była motorem napędowym dziejów Japonii, lecz bandyci i mordercy, wielki kapitał amerykański, który w swoim portfelu inwestycyjnym posiadał i państwo amerykańskie, i jego armię… , no, ale o tym więcej na spotkaniu ze mną 13 listopada br.…- przyp. mój).